Album review Kaitlin Butts - Hello, Honky Tonk
De titel van het album zegt eigenlijk al genoeg. Kaitlin Butts focust met haar nieuwe album, wat op 30 oktober is uitgekomen, volledig op de levendige honky-tonk scene in Amerika.
Kaitlin Butts is zo’n artiest die countrymuziek niet alleen zingt, maar ook echt lééft. Met haar rauwe stem, flinke dosis humor en liefde voor honky-tonk klinkt ze als iemand die liever een goede bar binnenstapt dan een gepolijste popstudio. En wie haar afgelopen mei nog in Amsterdam zag optreden, weet: Ze brengt die energie ook live moeiteloos over.
Op Hello, Honky Tonk bouwt Kaitlin een complete wereld rondom een fictieve kroeg, vol kleurrijke types, gebroken harten, grote dromen en mensen die nét iets te lang aan de bar blijven hangen. Het album voelt daardoor minder als een verzameling losse liedjes en meer als een avond uit, waarbij je steeds een nieuw verhaal opvangt. Je kunt het zien als een concept album, waar Kaitlin trouwens aan iedere track meeschreef.
De opener 'I Wanna Be Bad' is meteen een heerlijke uitnodiging om de boel even lekker los te laten. Wij vonden hem zo leuk dat hij al gelijk meedraait op Jolene Country Radio. 'The Bartender' kijkt vervolgens vanaf de andere kant van de tap naar het kroegleven, terwijl 'I Make Cowboys Cry' met een knipoog het stoere cowboybeeld onderuit haalt..
En dan is er 'Never Really Mine'. In dit nummer beschrijft ze een pijnlijke en herkenbare relatiegeschiedenis, maar zet ze zichzelf niet neet in de slachtofferrol. Ook 'What More Could You Want' laat een kwetsbaardere kant horen: achter de glitter en het optreden schuilt een artiest die zich afvraagt of het ooit genoeg is. Juist die afwisseling maakt de plaat interessant.
Muzikaal kiest de zangeres vol overtuiging voor traditionele country: fiddle, pedal steel en Telecaster-gitaren zijn in ieder nummer goed te horen. Er wordt niet gefocust op een popgeluid, maar juist op het geluid van een band die ieder moment het podium van een honky-tonk kan opstappen. Kaitlin is een van de weinige artiesten die met zo'n theatrale aanpak alsnog de aandacht weet vast te houden. Voor deze nieuwe plaat heeft ze al alles uit de kast getrokken, maar ik ben nu al benieuwd waar ze de volgende keer mee aankomt!
Geschreven door Mark Blomsteel, muzikant wonend in Amerika.
